|
 Tussen Louis Davids en Jaques Brel, ergens achter Eduard Jacobs en Kurt Weill, bevindt zich de wereld van de vunzige lach en de bittere traan. Een wereld slechts bevolkt door de wijven van de kroeg, de aan lager wal geraakte zeebonken en een enkele verdwaalde ziel. Een onuitroeibare wereld van altijd en overal. Een wereld van het sarcasme en het stiekeme plezier. … zo kwam ze weldra in het leven met veertig jaren al versleten Zomaar wat zinnen uit 'Werkmanskind' van Eduard Jacobs. Een gigantisch repertoire bestaande uit schitterende zeemansverhalen, ontroerende volkspoëzie, maatschappijkritische betogen en obsceen geouwehoer is in de loop van de laatste anderhalve eeuw op muziek gezet en door grote namen vertolkt. Liedjes als 'Rood Wit Blauw', 'Nou...tabé dan', 'Amsterdam' en 'Het mes' zijn te mooi en te waardevol om te laten liggen. Daarom werd er in het verlengde van de speelwijze van Rood Verlangen een compacte ‘theaterformule’ voor volwassenen ontwikkeld, die vrijwel overal gespeeld kan worden. In het theater, de concertzaal, op een feest of in de kroeg. Prachtige liederen, een kort verhaal, een stevige tango, een theatraal gebaar, een oude herinnering, maar vooral een flinke hoeveelheid onstuimige lol met de vier muzikale heren van de hoeren en de matrozen. De pers schrijft: ‘…Als vertolker van de meeslepende nummers van o.a. Jaques Brel schitterde Godfried Beumers, samen met de uitstekende musici die hij om zich heen verzameld had. De mooie arrangementen van Pip van Steen en de door het merg snijdende klarinet van Auke Reuvers, maakten er een heel bijzonder programma van…’
Hoeren & Matrozen wordt met ingang van seizoen 2008/2009 niet meer gespeeld. |
 |
