|
 
In de roddelstad Venetië gaat een praatje rond over de hotelhoudster Franceschina. Zij schijnt nogal jaloers en haatdragend te zijn. Dat is ook wel te begrijpen, want zij is lelijk als de hel terwijl haar dochter een hemelse schoonheid is. Uit pure woede voert Franceschina een waar schrikbewind in haar hotel. En wie moet dat alles bezuren? Scaramouche, de angstige keukenhulp. Hij krijgt opdracht om de mooie dochter uit de weg te ruimen. Gelukkig maar dat hem dat niet lukt. Want anders zouden we geen kennis maken met wel heel wonderlijke figuren. Zoals die twaalf rovers, wonend in hun met antiek en prullaria volgestouwde hol. Of dat venijnige bedelaarswijfje, niet vies van een beetje bloed. Of de dubieuze hofkapper met zijn prietpraat. Of de kettingrokende koninginnemoeder. Of haar stille zoon, die er wel een hele rare hobby op na houdt. En de burgemeester van Venetië? Tja... Geïnspireerd door de traditie van de Commedia dell 'Arte vertelt en speelt Rood Verlangen een verhaal waarbij het publiek wordt uitgenodigd om in de huid van enkele eeuwenoude Italiaanse volkshelden te kruipen. Deze kolderieke figuren, die zich het liefst achter even kolderieke maskers verschuilen, worden ondergedompeld in een flinke hoeveelheid muziek van Igor Stravinsky. Zo maken de verteller en de twee muzikanten een 60 minuten durende voorstelling die ontroert en bij vlagen verrukkelijk dwaas is. De pers schrijft: ‘Een voorstelling waarin muziek en verhaal een zo hechte twee-eenheid vormen, is een zeldzaamheid’.
Venetiaanse Verzinsels wordt met ingang van seizoen 2003/2004 niet meer gespeeld. |
  |
